P2P (od ang. peer-to-peer - równy z równym) - model komunikacji w sieci komputerowej, który gwarantuje obydwu stronom równorzędne prawa (w przeciwieństwie do modelu klient-serwer).

W sieciach P2P, każdy komputer może jednocześnie pełnić zarówno funkcję klienta, jak i serwera. W najpopularniejszej implementacji modelu P2P, jaką są programy do wymiany plików w Internecie każdy węzeł sieci (czyli komputer użytkownika) odgrywa rolę serwera przyjmując połączenia od innych użytkowników danej sieci, jak i klienta, łącząc się i pobierając dane z innych maszyn działających w tej samej sieci. Wymiana danych jest zawsze prowadzona bez pośrednictwa centralnego serwera. Sieć P2P charakteryzuje się także płynną strukturą, która zmienia się w zależności od tego jakie komputery są w niej aktualnie zalogowane (źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/P2p).

Często wśród internautów pojawia się pytanie, czy korzystanie z oprogramowania umożliwiającego korzystanie z sieci p2p (kazaa, emule, klienci Bittorrent) jest legalne? Wątpliwości pojawiają się głównie z tego powodu, iż ten sposób komunikacji nader często jest wykorzystywany w celu udostępniania i rozpowszechniania plików chronionych prawami autorskimi.

Poza tematem niniejszego artykułu pozostaje kwestia czy ściąganie plików chronionych w internecie mieści się w obrębie „dozwolonego użytku własnego” w rozumieniu art. 23 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Oprogramowanie p2p jest narzędziem i tylko i wyłącznie od osoby to narzędzie używającej zależy, czy czyni z niego użytek zabroniony przez prawo czy nie. Tytułem przykładu warto podać, że dystrybuowanie plików w sieciach p2p jest obecnie normą, jeśli chodzi o dystrybucje Linuksa, czy w ogóle oprogramowanie OpenSource. I tak jak korzystanie czy posiadanie samochodu (choć można za jego pomocą popełnić przestępstwo jazdy po pijanemu) czy noża (cała gama przestępstw do wyboru) nie jest karalne, tak też korzystanie z oprogramowania p2p nie grozi nam sankcjami karnymi. Nie jest oczywiście możliwe podanie normy prawnej umożliwiającej wykorzystywanie tego typu oprogramowania, albowiem prawa karne definiuje normy, których przekroczenie grozi karą. W związku z tym, że nie istnieje norma zabraniająca wykorzystywania takiego rodzaju programów, nie jest to czyn karalny.

Oczywiście nie dotyczy to sytuacji, gdy korzystając z tego typu oprogramowania, użytkownicy naruszają prawa autorskie czy też wręcz dokonują przestępstw komputerowych.